Może trzeba więc zadać sobie brutalne pytanie, czy kolejne wezwanie polskich biskupów do modlitwy za ojczyznę ma sens? Czy ogólnopolska pokuta, post, nowenna i wielkie słowa są dziś na miejscu?

W tych dniach trwa w Polsce Nowenna w intencji Ojczyzny, o zgodę i pojednanie narodowe. Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski, abp Tadeusz Wojda SAC zachęcał: „W trosce o dobro Ojczyzny i spokój społeczny zapraszam wiernych Kościoła Katolickiego w Polsce oraz ludzi dobrej woli do wspólnej modlitwy za wstawiennictwem św. Andrzeja Boboli, patrona Polski, tuż przed 435 rocznicą jego urodzin. Prośmy Boga o narodowe porozumienie i pojednanie, o to, byśmy umieli pokojowo rozwiązywać wszelkie trudności, kierując się roztropnością, odpowiedzialnością za dobro wspólne i wzajemnym szacunkiem”. 

Przez 9 dni będą transmitowane modlitwy pod przewodnictwem biskupów z poszczególnych miejsc w Polsce, od Gdańska zaczynając, poprzez Gniezno, nasze Katowice i kilka innych miast, aż po Warszawę. Z pewnością dobra to inicjatywa.

Kilkanaście dni temu, po tragicznym zamachu na Rynku w Krakowie, na wtorek 10 listopada biskupi zachęcali do postu i pokuty. Prosili też wtedy „w intencji pokoju społecznego, narodowego porozumienia i pojednania. Módlmy się o światło i mądrość dla rządzących i wszystkich odpowiedzialnych za życie publiczne, by troska o dobro wspólne naszego społeczeństwa była dla nich najważniejszą powinnością”.

To też była bardzo dobra inicjatywa. Tym bardziej cenna, że poparta Marszem Milczenia, gdzie na czele pogrążonego w żałobie Krakowa stanęli wspólnie prezydent, premier, kard. Ryś i władze królewskiego miasta.

***

Modlitwy nigdy dość – w takiej czy innej formie. Modlitwa powinna nas skłaniać do refleksji, rachunku sumienia, nawrócenia. Myśląc o nawróceniu, nie mam na myśli spektakularnych zmian w życiu człowieka. Nie każdy (a raczej mało kto w całej historii chrześcijaństwa) doznał olśnienia na wzór św. Pawła pod Damaszkiem. Wierzę natomiast w wartość drobnych nawróceń. 

Nawrócenie, czyli metanoia, to zmiana myślenia. Post, pokuta, modlitwa winna nas prowadzić najpierw do zmiany myślenia. Zmiany myślenia o sobie, swoim środowisku, swoich ideach, o własnym światopoglądzie, również o postrzeganiu świata, narodu, ojczyzny, Polski. Dopiero zmiana myślenia – metanoia – nawrócenie, jeśli jest prawdziwa, pociągnie za sobą zmianę życia, zmianę zachowań. I to dotyczy każdego z nas. Dotyczy biskupów, dotyczy księży, dotyczy zakonów, dotyczy nas wiernych, czymkolwiek byśmy się w życiu nie zajmowali.

Niestety, jak widać, z naszej dłuższej i krótszej historii, w ślad za wielkimi zrywami modlitewnymi raczej słabo nam wychodzi nawrócenie. 

Przykłady z samej góry – z Jasnej Góry – nie wyglądają najlepiej. Kolejne tłumaczenia Paulinów, że odcinają się od spotkania zorganizowanego przez „Kluby Gazety Polskiej” w dniu 14 listopada 2026 roku w Auli O. Augustyna Kordeckiego – post factum – niewiele tu wnoszą. Choć dobre i to: „Spotkanie w jego części pozaliturgicznej przebiegło w sposób sprzeczny z charakterem miejsca świętego oraz z zasadami obowiązującymi w Sanktuarium. Padły na nim wypowiedzi o charakterze politycznym. Jasna Góra kategorycznie odcina się od tych treści. Nie wyrażają one stanowiska Klasztoru, nie były aprobowane i nie mogą być przedstawiane jako głos Jasnej Góry. Wyrażamy głębokie ubolewanie, że do tego rodzaju incydentu doszło w miejscu tak ważnym dla nas wszystkich. Choć Jasna Góra nie ponosi odpowiedzialności za treści wypowiedziane podczas tego spotkania, kierujemy słowa szczerego żalu do wszystkich, którzy zostali dotknięci lub zranieni”.

***

Mnie osobiście jednak o wiele bardziej niż to, co działo się na „zapleczu”, zabolał obrazek z Eucharystii, sprzed obrazu Pani Jasnogórskiej. Niby było wszystko zgodne z przepisami. Jak piszą Paulini dalej: „Jeden z uczestników spotkania odczytał perykopę biblijną w ramach Liturgii Słowa. Zgodnie z prawem kanonicznym Kościoła katolickiego tę posługę mogą pełnić wierni świeccy. Dobór lektorów należy zaś do osób odpowiedzialnych za liturgię podczas pielgrzymki”. 

Głównym odpowiedzialnym za liturgię był tu kapelan Prezydenta RP. Zaś do posługi wybrał sobie szefa tuby propagandowej partii politycznej. Warto dodać, że właśnie tenże „lektor” kilka dni wcześniej, w obliczu krakowskiej tragedii, „wsławił się” kłamliwą i krzywdzącą policję relacją z Rynku. Czegoś takiego nie wolno robić! To kolejna profanacja Eucharystii. Msza Święta nigdy nie może być wykorzystywana do manifestacji politycznej. A tak się tu jednoznacznie stało.

Może trzeba więc zadać sobie brutalne pytanie, czy kolejne wezwanie polskich biskupów do modlitwy za ojczyznę ma sens? Czy ogólnopolska pokuta, post, nowenna i wielkie słowa są dziś na miejscu? Czy śpiewy Suplikacji, „Boże coś Polskę” i powoływanie się na największych polskich świętych będą choć trochę skuteczne? 

Odpowiedź pozytywna może mieć miejsce tylko wtedy, jeśli powyższe prowadzi nas – Kościół do metanoi, do zmiany myślenia. Nawrócenie winno pociągnąć za sobą zmianę zachowań. Po nich zaś przyjdą owoce modlitwy. Obyśmy ich doczekali!

***

Tu znajdziesz wszystkie teksty autora.
Wesprzyj nas wpłacając na ZRZUTKĘ lub na PATRONITE.