Artykuły dla tagu — chrześcijaństwo

 

Właśnie nad mieszkańcami krainy mroku zabłysło Światło. A zmiana, którą przyniosło, nie polegała na uprzyjemnieniu życia. Nie uczyniła go wygodnym i bezproblemowym. Wręcz przeciwnie. Chrześcijaństwo to nie jest usypiający rytm powracających świąt, ale podążanie za Miłością.

Co to za święta?

JoshuaWoroniecki /Pixabay

Od zapowiedzi minęły wieki. Dni obracały się swoim rytmem, święta powracały w dobrze znany sposób. Oczekiwano Go. Oczekiwano właśnie w tym czasie. I przyszedł.  Za chwilę Boże Narodzenie. Obchodzimy je co roku, od wieków. Stały rytm świąt ma - jak przeczytałam - wymiar uspokajający. Wprowadza stałość w zmiennym świecie. Co roku Bóg się rodzi i Bóg zmartwychwstaje… A przecież świętujemy Narodziny, które stały się początkiem wielkiej zmiany. Początkiem Nowości, która na zawsze zmieniła życie tych, którzy uwierzyli. Nie od razu jednak. Pasterze zostawili żłóbek i zapewne pozostali pasterzami. Symeon umarł - przecież był starcem. Dni obracały się swoim rytmem. Nowość… Czytaj dalej »

Kto otwiera ludziom oczy na ich godność Bożych dzieci, ten psuje szyki autorytarnym liderom, kto mówi prawdę, ten rozbija spójność propagandy. Kto uczy o Bogu takim, jakiego daje poznać Jezus, ten zakłóca narrację rozmaitych „uczonych w prawie i arcykapłanów”.

Pokój i rozłam jednocześnie

geralt /Pixabay

Nawiedzi nas Wschód z wysoka, by (…) skierować nasze stopy na drogę pokoju (Łk 1,79); Zdaje wam się, że to pokój przyszedłem dać ziemi? Nie, mówię wam, lecz raczej podział (Łk 12,51); Pokój zostawiam wam, mój pokój wam daję (J 14,27). Paradoksy Ewangelii to, jak pisał Henri de Lubac, mocne wino. Faktycznie, przyprawiają o zawrót głowy i bywa, że się chwiejemy, gdy pochłanianiu litery nie towarzyszy „trzeźwe upojenie Duchem” (by zacytować z kolei św. Ambrożego). Samo Pismo przestrzega, że jego litera w oderwaniu od Ducha może zabić (por. 2 Kor 3,6). A słowa Chrystusa są „duchem i życiem” (J 6,63),… Czytaj dalej »

Małość wymaga odwagi zaufania Panu. Małość oznacza rezygnację z chwały, jaką cieszy się autor sukcesu. Nie, to nie jest nasz sukces. To wręcz nie ma być nasz sukces. Nie siebie przecież mamy głosić. Czy jednak nasza kenoza dokona się dobrowolnie, czy pod przymusem?

Wizja niezbyt ponętna

FeeLoona /Pixabay

Wracam jeszcze raz do wizyty apostolskiej papieża Franciszka na Cyprze. Wracam, bo w papieskich wypowiedziach powraca po raz kolejny kompletna i spójna wizja dla Kościoła świata. Wizja, której jakoś nie potrafimy lub po prostu nie chcemy zauważyć. Może nie wydaje się zbyt ponętna… Diagnoza brzmi: tym, co psuje świat, co jest przyczyną ludzkich ran, są interesy. Różnych ludzi, różnych grup, krajów, regionów. Interesy w skali mikro i skali makro. "Kiedy naciskają interesy grupowe lub polityczne, nawet narodów, wielu z nas, nie chcąc tego, zostaje odsuniętych na bok, jako niewolnicy. Bo interes zawsze zniewala, zawsze tworzy niewolników" (ekumeniczna modlitwa z migrantami,… Czytaj dalej »

Biskupi w Polsce nie mówią jednym głosem. Także wspólnota rozpada się na frakcje, frakcyjki, sympatyków tego, czy owego kapłana lub opcji. I to jest gorsza choroba, niż COVID.

Kościół statystycznie postcovidowy

postman85 /Pixabay

Kilka dni temu opublikowano raport o praktykach religijnych Polaków w 2020 roku. Główną przyczyną obserwowanego spadku uczestnictwa w praktykach religijnych, według jego autorów, jest pandemia COVID-19. Instytut Statystyki Kościoła Katolickiego (ISKK) opublikował bardzo dokładne dane. Dotyczyły one nie tylko działalności duszpasterskiej podejmowanej przez parafie, liczby powołań diecezjalnych i zakonnych czy obecności uczniów na katechezie, ale także działalności poradni rodzinnych, ośrodków pomocowych działających przy kościołach i wspólnot parafialnych. W kościołach było nas mniej W oczy rzuca się przede wszystkich wyraźny spadek udziału Polaków w praktykach religijnych i w korzystaniu z sakramentów. Oczywiście, obostrzenia sanitarne dotyczące liczby osób w kościołach, odwoływanie zgromadzeń,… Czytaj dalej »

Nie wiem, czy Kościół dziś widzi, że jest jedynym ratunkiem. Bo z założenia nie jest wspólnotą dobrych ludzi. I zupełnie nie o to w nim chodzi, by być dobrym człowiekiem. Kościół jest przede wszystkim dla tych, którzy dobrzy nie są.

Czy Kościół widzi, że jest jedynym ratunkiem?

Amenone123 /Pixabay

„Bóg wzywa nas, abyśmy nie godzili się na świat podzielony.” „Bóg marzy o ludzkości bez murów podziału.” Papież Franciszek mówił te słowa w Nikozji, patrząc przez otwarte drzwi kościoła na mur dzielący Cypr. Z ostatniej papieskiej podróży apostolskiej na Cypr i do Grecji zauważono przede wszystkim wypowiedzi dotyczące uchodźców i imigrantów. To dobrze, bo to ważny, bieżący temat. Ale podział istnieje nie tylko na tej linii. Mury niekoniecznie zbudowane są z drutu czy betonu. Znacznie gorsze bywają te niewidzialne. Te przezroczyste, ale szczelne ściany, które przebiegają wśród nas i między nami. O sytuacji uchodźców pisaliśmy już wielokrotnie. Podobnie o dramatycznej… Czytaj dalej »

W tym systemie konsekwentny uczeń Chrystusa bywa jak owca między wilkami. W symbolicznej owczarni Mistrza nie brak drapieżców, wilków w owczej skórze.

Przebiegłość, w której nie ma perfidii

asundermeier '/Pixabay

Oto Ja was wysyłam jak owce między wilki. Stawajcie się więc rozważni jak węże, a prostoduszni jak gołębie (Mt 10,16) Wiadomo, że traktując serio Ewangelię, czytaną - jak chciał św. Franciszek - sine glossa, bez dopowiedzeń, zaczynamy mieć kłopoty nie tylko w tak zwanym „świecie”. Także wewnątrz Kościoła zderzamy się ze strukturami grzechu, czyli - jak to ujmuje Katechizm - „sytuacjami społecznymi i instytucjami przeciwnymi dobroci Bożej”. Wydaje się, że na fali obecnego kryzysu Duch Święty zwraca nam uwagę właśnie na to zatrucie mentalnością i mechanizmami obcymi królestwu Boga. Na wtłoczenie Ekklēsii, Gminy Zwołanych, w chory system. Oto was posyłam… Czytaj dalej »

Zamiast śpiewu hymnów liturgicznych zwanych Akatystami, typowych dla chrześcijańskich Kościołów Wschodu, wprowadza się śpiewanie Godzinek, Gorzkich Żali czy majówek. A przecież działalność misyjna to odkrywania wiary i Boga w konkretnym kontekście kulturowym.

Powszechna ewangelizacja czy polonizacja

Dzięki uprzejmości s. Joanny Dresler, MC

Zewangelizowana kultura ludowa zawiera wartości wiary i solidarności, które mogą spowodować rozwój społeczeństwa bardziej sprawiedliwego i wierzącego, oraz posiada szczególną mądrość, na którą należy spojrzeć z wdzięcznością. (por. EG 68) Zespół Pomocy Kościelnej dla Katolików na Wschodzie został powołany w 1989 roku, w odpowiedzi na ogrom potrzeb odradzającego się Kościoła za wschodnią granicą. Miał on koordynować pomoc podejmowaną przez poszczególne diecezje i zgromadzenia zakonne. W 2007 roku zmienił nazwę na Zespół Pomocy Kościołowi na Wschodzie i do tej pory działa przy Sekretariacie Episkopatu Polski. Polska jest bezpośrednim lub pośrednim sąsiadem Kościoła na Wschodzie. W wielu tych krajach mieszkają Polacy lub… Czytaj dalej »

Możemy powiedzieć, że sąd to ostatecznie ostatnia zbawcza ingerencja Boga, w której oddziela On dobro od zła. W świecie, ale przede wszystkim w nas samych.

Jak przygotować się na Sąd Ostateczny

Hans Memling (fragm.)

Koniec roku kościelnego i pierwsze dni Adwentu w liturgii przeżywamy wokół perspektywy Paruzji, czyli chwalebnego przyjścia Chrystusa. Codziennie miliony katolików na całym świecie modlą się o Paruzję, najczęściej nie zdając sobie z tego sprawy. Pewnie gdyby wiedzieli o co się modlą, omijaliby "przyjdź królestwo Twoje" w modlitwie "Ojcze nasz" czy "oczekujemy Twego przyjścia w chwale" wypowiadane podczas Eucharystii. O dzieciach radośnie śpiewających "Marana tha" na roratach już nie wspominając. Boimy się Paruzji, po pierwsze ze względu na opisane w Ewangelii znaki jej towarzyszące, po drugie dlatego, że jej konsekwencją będzie Sąd Ostateczny. A jednak wczesne chrześcijaństwo dawało żywy wyraz oczekiwania… Czytaj dalej »

„Kiedy zamykamy się w sobie, mając na celu jedynie zachowanie tego, co jest, według Ewangelii jesteśmy przegranymi: w rzeczywistości nawet to, co jest, zostanie nam zabrane”.

Nowy humanizm

gullah /Pixabay

Sesja plenarna Papieskiej Rady Kultury "Jest starożytne przykazanie mądrych, które mówi: trzeba być posłusznym czasowi, podążać za tym, co boskie, poznać siebie samego, zachować umiar. Nikt nie może uświadomić sobie ich wartości - i to jest bardzo ważne - bez poznania natury" (Cyceron, De finibus bonorum, III). Czas, tożsamość, trancendencja Te trzy wymienione przez Cycerona aspekty rzeczywistości, były kluczem do refleksji podczas Sesji Plenarnej Papieskiej Rady Kultury (29.11.2021). We wprowadzeniu, jakie otrzymali wszyscy uczestnicy sesji, czytamy między innymi: „Przez wieki wartości myśli klasycznej i biblijnego objawienia współgrały ze sobą i - w kontekście zachodniego chrześcijaństwa - w coraz większym stopniu… Czytaj dalej »

Dopiero z praktyki prześwietlonej Ewangelią może wyrosnąć dobra teoria. Pierwszą odpowiedzią będzie zawsze życie. Moje życie. Tu i teraz.

Dziś trwa rewolucja

M_Be /Pixabay

„Dziś trwa rewolucja, która dotyka istotnych węzłów ludzkiej egzystencji i wymaga twórczego wysiłku myśli i działania. Obydwu: i myśli, i działania. Zmienia się strukturalnie sposób rozumienia stworzenia, narodzin i śmierci. Kwestią do dyskusji stała się specyfika bycia człowiekiem wewnątrz stworzenia, jego wyjątkowość w stosunku do innych zwierząt, a nawet jego związek z maszynami. […]” To cytat z przesłania Ojca Świętego do Papieskiej Rady Kultury, wygłoszonego kilka dni temu za pośrednictwem Internetu. Cytat, który nie pasuje do potocznej wizji Franciszka. Cytat, który świadczy, że papież doskonale widzi także ten trend rozwoju współczesnego świata. Ale zaraz w następnych zdaniach Ojciec Święty mówi:… Czytaj dalej »