Artykuły dla tagu — chrześcijaństwo

 

Czy to Jezus sam o tym oddzieleniu zdecyduje, czy może potwierdzi nasze podziały, których dokonujemy za życia?

Przyszła niedziela to Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Będziemy czytać słowa Ewangelii według św. Mateusza, zapowiadające powtórne przyjście Chrystusa i Sąd Ostateczny. A nie są to proste słowa. To słowa o oddzieleniu, o tym, którzy ludzie zostaną zbawieni, a którzy nie. Zapadły mi mocno w serce słowa o owym oddzieleniu. Czy to Jezus sam o tym oddzieleniu zdecyduje, czy może potwierdzi nasze podziały, których dokonujemy za życia? Dzielą się narody, dzielą się ludzie zamieszkujący dany kraj. Podzielony jest także Kościół, nasze parafie oraz rodziny. Legitymizujemy podziały w naszych sercach odmawiając przebaczenia, pomocy czy wsparcia innym.  *** Chętnie wykluczamy innych z… Czytaj dalej »

„Obyś przy końcu życia mógł powiedzieć: «[…] Obawa przed ludźmi nie miała wpływu na to, co czyniłem. Starałem się czynić tylko to, do czego Bóg mnie posłał»”.

„Obyś przy końcu życia mógł powiedzieć: «[…] Obawa przed ludźmi nie miała wpływu na to, co czyniłem. Starałem się czynić tylko to, do czego Bóg mnie posłał»”. To słowa wyjęte z kazania wygłoszonego przez zaproszonego kaznodzieję podczas Mszy prymicyjnej bł. Ruperta Mayera (1876-1945). Wtedy, w 1899 roku, nie był on jeszcze jezuitą. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w 1902 roku. Zasłynął jako antyfaszysta. Swoim życiem i słowami pokazał, że katolik nie może być narodowym socjalistą.  Nazwano go „apostołem Monachium”, ponieważ to właśnie tam dał się poznać jako płodny kaznodzieja o niezwykle prostym i dobitnym przekazie oraz jako spowiednik cierpliwy wobec wewnątrzkrajowych… Czytaj dalej »

Eucharystia nam spowszedniała, bo jest cały rok? A różaniec jest bardziej atrakcyjny, bo tylko w październiku? Przecież to pomylenie pojęć.

Różaniec

A.Cichoń

Pochodzę, byłem chrzczony i do dziś mieszkam w parafii pod wezwaniem Matki Bożej Różańcowej. Śmieję się z siebie, że różaniec zatem wyssałem z mlekiem matki. Różaniec jest modlitwą i łatwą, i bardzo trudną jednocześnie. Z jednej strony lubię to „klepanie" różańca, jego powtarzalność. Lubię jego rytm, szczególnie w wersji po łacinie – a takiej się kiedyś nauczyłem. Różaniec jest dla mnie najczęściej modlitwą w drodze: za kierownicą lub z ręką w kieszeni podczas spaceru. Pozwala się wyciszyć, oderwać od natłoku myśli. Tak, jest trudną modlitwą, bo może nużyć, bo może być mechanicznym, bezsensownym powtarzaniem słów. I często tak mam, że… Czytaj dalej »

Zwolnijmy czasem. Wszyscy. I zobaczmy, czy nie zostawiliśmy kogoś w tyle. Kogoś, kto liczył na nasze wsparcie i pomoc.

Czasami chodzę na piesze pielgrzymki. Jak tysiące innych ludzi. Grupa pielgrzymkowa to przekrój osób w różnym wieku - dzieci i młodzież, dorośli i starsi. Niektórzy z doświadczeniem, inni z mniejszym lub bez. Część doskonale ubrana, z termosami, odpowiednią ilością wody i apteczkami. Inni bardziej "na luzie". Każdy ze swoją intencją i potrzebami. Każdy jakoś wierzący, bo jednak to wydarzenie religijne. Jak grupa to służby- przewodnik, z reguły ksiądz, porządkowi, muzyczni. Ktoś musi nieść nagłośnienie, ktoś inny znak grupy. Ktoś woli iść szybciej, inni wolniej. Ale grupa powinna iść w miarę razem. W przeciwnym wypadku traci się łączność i może dojść… Czytaj dalej »

Gdy już zaprzestaniemy walki o wspólne życie, to przynajmniej (w imię dotychczasowej miłości) postarajmy się o takie rozstanie, które będzie wyrazem wzajemnej troski.

Spadek liczby ślubów tłumaczymy tym, że młodzi nie chcą się wiązać na całe życie. Dotyczy to miejsca pracy i zamieszkania, a także partnera czy partnerki. Liczą się z ewentualną koniecznością rozstania. Bo coś może pójść nie tak. Albo po prostu nadejdzie czas na zmianę. Dlatego m.in. nie chcą ślubu, by nie wikłać się potem w rozwód. Nieraz noszą w sobie traumę związaną z „wojną” rozwodową własnych rodziców lub znajomych. I zapewne obecne młode pokolenie ma większe trudności z planowaniem trwałych związków. Taki mamy klimat. Takie przykłady wokół. Ale z drugiej strony najczęściej ludzie jednak chcą założyć szczęśliwą rodzinę i ufają,… Czytaj dalej »

"Chcemy pokazać, jak mądrze towarzyszyć dziecku na drodze wiary, bez przymusu i bez strachu, z przestrzenią na pytania, wątpliwości, a czasem również bunt i sprzeciw".

Bez przemocy

Andrzej Cichoń

Przeglądam ostatnio internety i oczom nie wierzę. Czytam, że Kościół w Polsce po raz trzeci (wcześniej tego nie zauważyłem) włącza się w ogólnopolską kampanię „Dzieciństwo bez przemocy". Prym tu wiedzie Fundacja Świętego Józefa – tak ta, która została powołana na rzecz wspierania osób skrzywdzonych wykorzystywaniem seksualnym przez duchownych i nie tylko.  To jeszcze nie jest niczym zaskakującym. Ale chyba nigdy wcześniej nie spotkałem się z tak odważnym i jednoznacznym pokazaniem sprawy, który znajduję na stronie akcji: "Tegoroczna edycja ma być dla wspólnoty Kościoła miejscem refleksji nad wolnym od przymusu wychowaniu religijnym dzieci. – Chcemy pokazać, jak mądrze towarzyszyć dziecku na… Czytaj dalej »

Gdy inni skupieni są na tym, co się dzieje na zewnątrz, my możemy bardziej zwrócić się do wewnątrz. Sięgnąć po zasoby duchowe, zaprosić Boga by On pomógł nam się odnaleźć.

Trudno ostatnimi czasy wyłowić z szumu informacyjnego coś, co by podniosło na duchu, złagodziło nastroje, zaprowadziło pokój. Wojna, zamieszki we Francji, morderstwa lub - jak w wypadku słynnej nieudanej egzekucji w Ameryce - nieudane próby pozbawienia kogoś życia. W tym przypadku akurat w majestacie prawa. Wydawać by się mogło, że dziczejemy jako społeczeństwo. Wzrastają lęki, poczucie niepewności i zagubienia, a zarazem agresja i chęć odwetu. Na Ukraińcach, Niemcach, imigrantach, nielubianych politykach czy partiach. Oczywiście, w imię obrony "słusznej sprawy". Obojętnie, czy to będzie granica państwa, nurt polityki zagranicznej, prawo własności czy dobro rodziny.  Niektóre wspólnoty religijne także zamiast wprowadzać pokój,… Czytaj dalej »

Mówienie o przebaczaniu, zwłaszcza nieustanne, bywa tak naprawdę przykrywką dla zdejmowania winy z siebie. Bo uwypukla winę innych.

Mury obronne dawnego Opactwa sióstr Benedyktynek w Jarosławiu

Emde-project, CC BY-SA 4.0 / Wikimedia Commons

Cieszy szybka reakcja Kościoła na to, co się stało w Jarosławiu. Szczególnie poruszające dla opinii publicznej było kazanie poszkodowanego księdza. To, że prosił, by nie stosować odpowiedzialności zbiorowej i nie obarczać narodu zbrodnią jednostki jest nie tylko jak najbardziej zasadne, ale też bardzo potrzebne w sytuacji, jaką tworzy wojna u naszych granic. To oczywiste. Pięknym świadectwem są również słowa o przebaczeniu, jakie padły z ust rannego kapłana, którego współbracia zostali również ugodzeni nożem, a jeden z nich zmarł. Przeżywamy to kazanie jako dar. Jest darem dla wspólnoty Kościoła i dla wszystkich, którzy go wysłuchali. Ale w tym całym przekazie medialnym… Czytaj dalej »

Żeby dobrze wypocząć trzeba zrezygnować. A podczas szabatu właśnie się rezygnuje. Rezygnuje z pracy, z funkcji, z tego, co jest dawaniem dobrego przykładu.

Pamiętam czasy, kiedy paparazzi byli dużym problemem. Gwiazdy wynajmowały specjalną ochronę, żeby się przed nimi bronić. A potem nieraz okazywało się, że specjalnie wynajmowali owych paparazzi, aby robili im zdjęcia wtedy, kiedy oni tego chcą. Najczęściej dotyczyło to czasu wypoczynku. Mianowicie na wyjazdach, na jachtach, w dyskotekach. Trzeba było zrobić zdjęcie, które może było jakoś skandalizujące, ale tak naprawdę pokazywało taką gwiazdę, tak jak ona chce. Było to na pokaz. Teraz również widzimy, że bardzo często w mediach społecznościowych różne gwiazdeczki umieszczają filmiki i zdjęcia ze swoich wakacji i wyjazdów, żeby jakoś zaistnieć. W ten sposób ich wypoczynek jest czymś na… Czytaj dalej »

Bóg jest zupełnie inny: jeśli dokonuje cudów, z największym cudem wcielenia, to robi je zawsze po to, by objawić siebie i pokazać nam, jak bardzo chce być z nami.

Cuda

„Cudowne rozmnożenie chleba i ryb” Bartolomé Esteban Murillo; Muzeum Sztuk Pięknych w Sewilli / Foto: Andrzej Cichoń

Co jakiś czas w mediach pojawiają się opisy cudów, które Pan Bóg niby zdziałał na naszych oczach. Na przykład we wrześniu 2024 roku po powodzi w Głuchołazach pokazywano „cudownie” ocaloną kapliczkę Matki Bożej pośród gruzów innych zabudować. W maju obecnego roku podobnie publikowano zdjęcia kapliczki na drzewie, która pozostała po pożarze w Puszczy Solskiej.  Nie chcę oceniać wiary innych ludzi. Nie wiem, co komu w sercu i duszy gra. Mogę jedynie powiedzieć, co ja o tym myślę. To nie jest mój Bóg Mój Bóg nie jest pogańskim bożkiem, który bawi się ludzkimi losami. Tu sobie kogoś zaleje, tam rzuci gromem,… Czytaj dalej »