Jacek Siepsiak SJ — artykuły autora

 

ur. w 1964, jezuita, były redaktor naczelny kwartalnika „Życie Duchowe”, publicysta.

 

Problemem nie jest to, że ktoś ma swoją ulubioną liturgię. Problemem jest to, że innych nie akceptuje. Nie widzi dla nich poważnego miejsca. I to jest przeciwne jedności.

Zmanipulowanie wypowiedzi papieża Leona przez tradycjonalistów jest okazją do szerszej refleksji nad rolą w społeczeństwie pluralistycznym tych, którzy pragną wyrugowania pluralizmu.  W samolocie podczas lotu powrotnego z pielgrzymki do Ameryki Południowej dziennikarz zapytał Leona XIV o ewentualne poluźnienie dyscypliny, którą nałożył na tradycjonalistów Papież Franciszek. Leon kategorycznie zaprzeczył takiej możliwości. Ale dodał - jak to on, w duchu łagodzenia napięć - że owa dyscyplina zostawia możliwość wnioskowania o dyspensy u biskupa ordynariusza. Internet obiegły cytaty z tej wypowiedzi okrojone z jej początku, zawierającego właśnie owo kategoryczne zaprzeczenie. Papież jest znany z tego, że szuka jedności. Nawet kosztem wyrazistości wypowiedzi stara… Czytaj dalej »

Kult przemocy i rozumienie wolności jako alienacji od „wrogiego” społeczeństwa, jako niszczenie wszelkich ludzkich relacji, pokazały swoje zbrodnicze konsekwencje.

Gdy zapytamy AI o wychowanie szczeniąt w książce „Animal Farm”, otrzymamy mniej więcej takie informacje: W powieści Folwark zwierzęcy George’a Orwella wychowanie młodych szczeniąt stanowi kluczowy punkt zwrotny fabuły i jest metaforą brutalnej indoktrynacji oraz tworzenia totalitarnej policji politycznej. Za cały proces odpowiadał Napoleon (świnia), który odebrał szczenięta matkom (Jessie i Bluebell) zaraz po ich odsadzeniu. Przebieg i cel wychowania szczeniąt: Izolacja od społeczności: Napoleon zamknął młode psy na odosobnionym strychu, do którego dostęp prowadził jedynie po drabinie. Reszta zwierząt szybko o nich zapomniała. Sekretna indoktrynacja: Świnia osobiście zajęła się ich „edukacją”, karmiąc je i szczepiąc w nich bezwzględne posłuszeństwo… Czytaj dalej »

„Obyś przy końcu życia mógł powiedzieć: «[…] Obawa przed ludźmi nie miała wpływu na to, co czyniłem. Starałem się czynić tylko to, do czego Bóg mnie posłał»”.

„Obyś przy końcu życia mógł powiedzieć: «[…] Obawa przed ludźmi nie miała wpływu na to, co czyniłem. Starałem się czynić tylko to, do czego Bóg mnie posłał»”. To słowa wyjęte z kazania wygłoszonego przez zaproszonego kaznodzieję podczas Mszy prymicyjnej bł. Ruperta Mayera (1876-1945). Wtedy, w 1899 roku, nie był on jeszcze jezuitą. Do Towarzystwa Jezusowego wstąpił w 1902 roku. Zasłynął jako antyfaszysta. Swoim życiem i słowami pokazał, że katolik nie może być narodowym socjalistą.  Nazwano go „apostołem Monachium”, ponieważ to właśnie tam dał się poznać jako płodny kaznodzieja o niezwykle prostym i dobitnym przekazie oraz jako spowiednik cierpliwy wobec wewnątrzkrajowych… Czytaj dalej »

Swego czasu klerycy na Śląsku trochę robili na „grubie”. Wierni patrzyli na to przychylnie. „Księża robotnicy” to był poważny ruch ewangelizacyjny w zlaicyzowanych środowiskach robotniczych.

Nie pragnę zabierać głosu w sprawie tekstu ks. Jerzego Szymika, choć podziwiam internetowe zasięgi dyskusji, jaką wywołał ów „list”. Trudno byłoby odnieść się do argumentów w nim użytych, gdyż są najczęściej potraktowane zbyt zdawkowo. Problemy, które wołają o głębsze zastanowienie się, są tam załatwiane paroma sloganami. Gdybym był młodszy, niż jestem, czułbym się poklepywany po ramieniu przez starszego konfratra w kapłaństwie - bez cierpliwego wsłuchania się w moje wątpliwości. Bylebym jakoś dopłynął do drugiego brzegu życia księżowskiego. Już nie „nie na miejscu” Natomiast jest w tym tekście lekko muśnięte zjawisko, z którego chyba mało sobie zdajemy sprawę, a staje się… Czytaj dalej »

Obawa, że pauza otworzy bramę do naszego wnętrza jest zabójcza nie tylko dla liturgii. To problem każdej rozmowy.

Jesteśmy przekonani, że tłumacz pomaga nam w komunikowaniu. Bardziej lub mniej sztuczna inteligencja daje nam dostęp do dogadywania się w obcych językach. Ale, aby biegle mówić w  języku innym niż nasz rodzimy, nie możemy ciągle tłumaczyć „na nasze”. Tak naprawdę reagujemy dźwiękami na dźwięki, których już sobie nie tłumaczymy, bo już nie są nam obce. Biegłe komunikowanie, to komunikowanie bez tłumaczenia. Dopiero wtedy język przestaje być zawadą. Po prostu nas niesie i pozwala na ekspresję, która staje się prawdziwą komunikacją emocji i tego wszystkiego, co niewerbalne, choć przekazywane w czasie rozmowy. Między dźwiękami Skupiamy się wtedy na brzmieniu i na… Czytaj dalej »

Gdy już zaprzestaniemy walki o wspólne życie, to przynajmniej (w imię dotychczasowej miłości) postarajmy się o takie rozstanie, które będzie wyrazem wzajemnej troski.

Spadek liczby ślubów tłumaczymy tym, że młodzi nie chcą się wiązać na całe życie. Dotyczy to miejsca pracy i zamieszkania, a także partnera czy partnerki. Liczą się z ewentualną koniecznością rozstania. Bo coś może pójść nie tak. Albo po prostu nadejdzie czas na zmianę. Dlatego m.in. nie chcą ślubu, by nie wikłać się potem w rozwód. Nieraz noszą w sobie traumę związaną z „wojną” rozwodową własnych rodziców lub znajomych. I zapewne obecne młode pokolenie ma większe trudności z planowaniem trwałych związków. Taki mamy klimat. Takie przykłady wokół. Ale z drugiej strony najczęściej ludzie jednak chcą założyć szczęśliwą rodzinę i ufają,… Czytaj dalej »

Mówienie o przebaczaniu, zwłaszcza nieustanne, bywa tak naprawdę przykrywką dla zdejmowania winy z siebie. Bo uwypukla winę innych.

Mury obronne dawnego Opactwa sióstr Benedyktynek w Jarosławiu

Emde-project, CC BY-SA 4.0 / Wikimedia Commons

Cieszy szybka reakcja Kościoła na to, co się stało w Jarosławiu. Szczególnie poruszające dla opinii publicznej było kazanie poszkodowanego księdza. To, że prosił, by nie stosować odpowiedzialności zbiorowej i nie obarczać narodu zbrodnią jednostki jest nie tylko jak najbardziej zasadne, ale też bardzo potrzebne w sytuacji, jaką tworzy wojna u naszych granic. To oczywiste. Pięknym świadectwem są również słowa o przebaczeniu, jakie padły z ust rannego kapłana, którego współbracia zostali również ugodzeni nożem, a jeden z nich zmarł. Przeżywamy to kazanie jako dar. Jest darem dla wspólnoty Kościoła i dla wszystkich, którzy go wysłuchali. Ale w tym całym przekazie medialnym… Czytaj dalej »

Javorová była dla ludzi, którzy ją pragnęli uciszyć, na tyle niewygodnym precedensem, że zamiast ukazywać jej chrześcijański heroizm woleli wymazać ją z pamięci, a zatem i z tradycji katolickiej.

Podział na żeńskie i męskie role społeczne rzutuje na stanowisko hierarchii Kościoła katolickiego w sprawie ewentualnego święcenia kobiet na prezbiterki. Wielu uważa, że przewodzić celebracji Eucharystii może tylko mężczyzna. Że to typowa rola męska. Inni mężczyźni Podobnie myśli się (bo „zawsze” się tak myślało) o wojownikach. To powinni być mężczyźni. Dlatego m.in. starożytne opowieści o kontaktach, a nawet walkach z Amazonkami zaliczano do bajek. Zwłaszcza męscy badacze mitów i legend uważali, że to były fantazje Greków znudzonych swoimi gderliwymi żonami. Po prostu: wymyślając kobiety na koniach i z łukami mieliby przynajmniej w literaturze relacje z walecznymi niewiastami. Do tego stopnia… Czytaj dalej »

Sztuczny “redaktor”, sprofilowany pode mnie, nie rozwija mnie. Nie jest dla mnie mistrzem, bo jest tylko na moim poziomie. A jeżeli nie jest w pełni sztuczny, lecz stoją za nim potentaci BigTechów, to jest wystawiony na wszystkie pokusy, jakie przynosi monopol.

Firmy z branży AI, aby trenować swoje modele do czatów z tak zwaną sztuczną inteligencją, masowo wykupują książki. Również te cenne, rzadkie egzemplarze. Skanują je i karmią nimi swoje maszyny. To można zrozumieć, a nawet cieszyć się, że AI karmi nas wiedzą z tak “szlachetnych” źródeł. Natomiast, o zgrozo, przeraża wieść o tym, że potem te książki są mielone. Przepadają w czeluściach niszczarek. Dlaczego? Izolacja Jedna z największych takich firm przyznaje, że jej celem jest zniszczenie wszystkich książek na świecie. Nie wiem, czy to tylko przechwałki, mające wzbudzić ruch medialny wokół firmy, czy rzeczywiście realna perspektywa zniknięcia z powierzchni Ziemi… Czytaj dalej »

Żeby dobrze wypocząć trzeba zrezygnować. A podczas szabatu właśnie się rezygnuje. Rezygnuje z pracy, z funkcji, z tego, co jest dawaniem dobrego przykładu.

Pamiętam czasy, kiedy paparazzi byli dużym problemem. Gwiazdy wynajmowały specjalną ochronę, żeby się przed nimi bronić. A potem nieraz okazywało się, że specjalnie wynajmowali owych paparazzi, aby robili im zdjęcia wtedy, kiedy oni tego chcą. Najczęściej dotyczyło to czasu wypoczynku. Mianowicie na wyjazdach, na jachtach, w dyskotekach. Trzeba było zrobić zdjęcie, które może było jakoś skandalizujące, ale tak naprawdę pokazywało taką gwiazdę, tak jak ona chce. Było to na pokaz. Teraz również widzimy, że bardzo często w mediach społecznościowych różne gwiazdeczki umieszczają filmiki i zdjęcia ze swoich wakacji i wyjazdów, żeby jakoś zaistnieć. W ten sposób ich wypoczynek jest czymś na… Czytaj dalej »